Multiplexera testów ciąg dalszy

Po drobnych poprawkach ale już wszystko działa. Obecnie oczekujemy na komputery gdyż pozostałe pozdespoły już są w pracowni. Zapraszam do obejrzenia filmu z testu.

System przyspieszania startu

Zwany potocznie katapultą. Ma za zadanie nadać prędkość początkową bezzałogowcowi, która powinna wynieść 10 m/s. Projekt wstępny zakładał wykonanie wszystkich elementów techniką cięcia cnc z aluminium i stali. Jednakże ze względu na topniejący budżet postanowiono wykonać całość przy mniejszym zaangażowaniu kapitału a większym zaangażowaniu pracy. Na drugim zdjęciu skrzynka wykonana ze sklejki oraz elementów aluminiowych według poprawionego projektu.

Multiplexer

Udało się wykonać pierwszy prototyp multipleksera sygnału z autopilota oraz odbiornika RC. Pierwsze testy wykonane bez udziału aparatury wypadły pomyślnie i bardzo obiecująco. Multiplekser kontrolowany z nadajnika modelarskiego pozwala na włączenie bądź wyłączenie autopilota w locie.


Test przedstawiony jest na filmie poniżej

Obloty 2

Dzisiaj odbyły się obloty nowego usterzenia. Uav reagował na stery prawidłowo jednakże wymaga jeszcze dokładnego wysterowania wychyleń sterów. Pozostaje nadal sprawa reakcji na lotki która pozostawia sporo do życzenia. Było to przyczyną twardszego lądowania podczas jednego z lotów.

Usterzenie v2.0

W wyniku zebranych doświadczeń podczas warsztatów i lotów w Bezmiechowej postanowiliśmy przeprojektować usterzenie. Efekty tych poczynań można zaobserwować na zdjęciu. Takie ustawienie stateczników ma uodpornić bezzałogowiec na boczne podmuchy.

Aktywność trwa

Pomimo iż zawody dopiero co minęły prace nad bezzałogowcem trwają. W następnym tygodniu powstanie alternatywne usterzenie bardziej odporne na silny oraz boczny wiatr. Testy uwiecznione na taśmie będzie można tu zobaczyć. Równocześnie powstaje system przyspieszania starty zwany potocznie katapultą. Ruszają przetargi na główne podzespoły systemu stabilizacji lotu oraz autopilota.

Podziękowania

Chciałbym podziękować w imieniu swoim oraz całej ekipy wszystkim którzy przyczynili się do powstania PWR BALSA. Dziekanowi prof. M. Gawlińskiemu za wysokie wsparcie materialne oraz udostępnienie pomieszczeń. Działowi Studenckiemu za równie wysokie wsparcie. Działowi promocji za koszulki i materiały promocyjne. Księgowości Wydziału M-E za wyrozumiałość i cierpliwość w załatwianiu spraw. Podziękowania należą się również panu J. Sierpowiczowi bez którego rad model najprawdopodobniej nie objawił się w takiej postaci.
Podziękowania należą się również chłopakom z wrocławskiego Jet Stream team-u razem z dr. Pelczarskim na czele, którzy zdopingowali nas do naprawy w noc po katastrofie. Wspomnieć należy również o kolegach z Białegostoku, którzy udzielali się podczas naprawy.
Najbardziej jednak chciałbym podziękować najmłodszym członkom zespołu za poświęcony wakacyjny czas i wytrwałość w pokonywaniu trudności podczas budowy.